5 Haziran 2012 Salı

Çalışan kadının yemek sorunsalı

Yine gündeme bomba gibi düşecek bir konuyla daha karşındayım sevgili okur. Başlık bile hislerinize tercüman olabilecekken kendimde bu sıkıntıdan muzdarip olduğum için detaylıca açalım, didikleyelim istedim.



Günümüz kapitalist dünyasında biz kadınlar da artık çalışmakta, paramızı kazanmakta, çocuk da kariyer de yapmaktayız. Böyle yazınca pespembe bir tablo gibi görünse de, çalışma hayatının özellikle evli bayanlarımız için çoğu zaman çile dolu anlar yaşattığı da bir gerçek. Zira erkekler primatken de gider avlanır, gelirdi; başka bir görevi yoktu ağampaşaların. Oysa biz yüzyıllar ilerledikçe bir sürü görev yüklenmiş; eskiden sadece pişirmek ve doğurmaktan ibaret olan görevlere; 21.yüzyılda artık çalışmak, para kazanmak, çocuklarına ‘mükemmel’ anne olmak, tüm bunları yaparken evi her daim bal dök yala modunda tutmak, en az 3 kap yemeği hazır tutmak, bir de üstüne erkeğini elinde tutmak görevleri yüklenmiş. Adaletini sevdiğim dünya…

Çalışan kadının işyerinde binbir türlü insanın ağız kokusunu çektiği, kimi zaman haksız yere laf işittiği yetmezmiş gibi eve gelince yemek yapmalı sunmalı, daha bir sürü işle uğraşmalıdır. Hele bi de İstanbul gibi büyük bir şehirde oturuyorsa ve eve gitmesi en az bir saatini alıyorsa eve gidip yemekle uğraşmak işkence değildir de nedir. Şansı ve de durumu olanlar bir süre kendileri deneyip de başa çıkamadıklarını görünce yardımcı kadın alarak kökten çözüm yoluna gidebilmektedir. Bazıları çok daha şanslıdır, zira kendi ailesi ya da eşinin ailesi aynı şehirdedir, üstelik yakındır, anneler yemek, temizlik konusunda yardımcı olur. Ama benim gibi her iki konuda da bahtsız bedevi olanlar iş başa düştü diyerek sazı eline almaktadır.



Experimental zihniyet ile akşamları iki-üç kap yemek çıkaramayacağını anlayan bu tipler, haftasonları tencere tencere yemek yapma, işten geldiğimizde de ısıtıp yeme yoluna gitmekte bulur çözümü.

Neler pişirdiğine gelince; kuru fasulye, nohut, taze fasulye, patatesli bezelye, pilav tarzı yemekler. Ama tabi hafta 5 iş gününden oluşuyor; haftanın son günü olan Cuma günlerini de dışarıdan söyleyerek kendimizi ödüllendirme yoluna gittiğimiz için geriye 4 iş günü kalıyor. İki günü haftasonu yemekleri ile atlatan bu zavallı, kalan iki günde kara kara düşünüyor servisle eve giderken. Kah köfte-patates, kah makarna, kah doyurucu bir salatayla öğünü atlatmaya çalışılıyor ama gerçekten ne pişireceğini düşünmek bile başlı başına eziyet bi olay…

Yarın bi gün kayınvalidem “oğluma iyi bakamıyosun” diye alacak oğlunu o olacak; zira kendisi kısa zamanda süper yemekler yapar; yılların verdiği tecrübe midir Allah vergisi bi yetenek midir bilemedim ama her ne ise henüz bende oluşmamış bişe…

Yemek meselesi ev işleri arasında beni en delirten görev, yanlış anlaşılmasın yemek yapmayı çok severim ama baskı altında yapamıyorum sayın okur, geniiiş geniş zaman olacak bak neler yapıyorum. Temizliğe, çamaşıra, bulaşığa bu kadar söylenmem ama iş günleri yapılıp yenecek konusunda destanlar yazabilirim. Bu dertten muzdarip birçok insanla konuştum; herkesin kendine göre bir çözümü var: düdüklü tencere şart diyenden, mikrodalga çözer bu işi diyenlere kadar…



Biliyorum sizlerden de böyle sorunlar yaşayanlar var, siz nasıl çözümlediniz bu konuyu? Napsak, pratik yemek tarifleri mi paylaşsak? Pratik yemek tarifleri demişken, öyle yemek kitapları var ya piyasada bi tanesini açıp D&R’da okudum, 1 tutam muskat, 3 adet enginar, 4 çorba kaşığı krema diyo mesela. Abi işten gelmişim, gebermişim zaten, hangi evin mutfağında bu üç malzeme aynı anda vardır da bu pratik yemeği yapacaksın bi söle!!! Çalışan insan doğru düzgün evde durmadığından gramla alıyo zaten her şeyi bozulup atılmasın diye, günlük yapıyo alışverişini, sen gelmiş ben eve girip soyunup dökündükten sonra bir fiske muskat, 4 kaşık krema diyosun!!!! Tepemin tası attı bak yine...

Neyse sevgili okur topluluğum, gelin alıp verip mutfağımıza can verelim hep beraber çözelim şu konuyu. Nasıl yaparız onu bilemedim, önerilere açığım. Bir kadın dayanışması çözer bu işi  :) pamuk eller klavyeye :)

(Görseller alıntıdır)

24 yorum:

  1. valla baştan sona okudum ama çözüm noktasında gelen yorumlardan kopya çekicem zira 3 ay sonra da bu durumda olabilirim :)

    YanıtlaSil
  2. Yok ben çözemiyorum. İşin kötüsü kısıtlı zamanda da, geniş zamanda da yemek yapmayı sevmiyorum. Yani ver bana geniş zamanı donatayım sofrayı gibi bir isteğim de yok :(. Allah'tan şanslıyım eşim çok yardımcı oluyor bu konuda.
    Ve bana göre yemeğim pratiği mratiği yok arkadaş. Hepsi aynı!

    YanıtlaSil
  3. izlemekteym kuzm bende bu durumdayım:)

    YanıtlaSil
  4. Bende daha şimdiden düşünüyorum,nasıl yapacağım diye :) 1hafta sonra iş başa düşünce ne çileler çekeceğim,bekleyip göreceğiz :)

    YanıtlaSil
  5. kuzum yapcak bişey yok malesef kayınvaldendekide tamamen tecrübe el alışkanlığı...

    zaman ayarlaması planlama strateji herşey giriyo bunun içine... benim yengem mesela yatmadan önce yapar çoğu zaman bi önceki günün yemeğini ertesi gün kısa zamanda yemeğin pişmiş oluyo ha ama diyeceksin ki e uykum geliyo vs...
    yapcak bişi yok ki bi şekilde o malzemeler tencereye girecek:)

    buzluk kurtarıcı aslında bolcana köfte yap at, dolma yap at istifle... sonra çıkar pişir..

    hepsi deneme yanılma ama hepsi için zaman gerekiyo o tecrübeyi edinebilmek için ...

    YanıtlaSil
  6. Vallahi ben evlenmeden önce biliyordum başıma geleceği ve geleceği gören bendeki bu zihniyetle çok sağlam bir hamle yaptım :) evimizi kayınvalideme 5 dk mesafede tuttuk. Sağ olsun haftanın 3 - 4 günü arıyor çocuklar gelin sevdiğiniz yemekleri yaptım diye biz işten çıkıp koştur koştur gidiyoruz hazır kurulu sofraya :) Tam süper oluyor :) Benim bulduğum tek çözüm bu :)

    YanıtlaSil
  7. Hamidecim bir yıllık evli bir insanım fakar bildiğin gibi bunun 6 ayını beraber geçirdik oda yaz tatilydi ben çalışmıyordum felan derken güllük gülistanlıktı hersey,bide ben çalışmazkende tencere tencere yapmazdım:D ara sıra anneler yollar, buzluktaki stoklanan köfteler tavuklar, dolmaalar( anne tarafından hediye) can kurtarıcım oldular:) bu sıra ne yaptığımı sorarsan hsonu vakit varsa bir çeşit bile yapsam 2 gün kurtarıyo, arada buzluk stokları derken yuvarlanıp gidiyoruz:) ama yemek yapmayı gerçekten sevmiyorum..istanbul kadar zor şartlarda değilim, 5te çıkıp on dk sonra evde olmama rağmen bazı akşamlar kendimi mutfak yerine yatakta buluyorum, çok zor gerçekten Allah yardımıcımz olsun! yorgunuz uleyn:)

    YanıtlaSil
  8. Valla 3 yıldır ben çözemedim bu işi:(( Daha dün akşam eve giderken çiğ köfte aldım oldu sana akşam yemeği. Anlayacağın zor iş bu yemek meselesi aslında çok da severim yemek yapmayı elim de yatkındır ama senin dediğin gibi kısıtlı zamanda olmuyo bu iş hem de pestilim çıkmış vaziyette işten geliyosam:(( Çocuk olunca ne olacak bu durum onu hiç bilmiyorum:((

    YanıtlaSil
  9. canım cozum mozum yok yemeksepetı.com veya makarna corba tavuk papates salata..hem calıs hem cesıt cesıt yemek yap ohooo :))) bana ters :)

    YanıtlaSil
  10. Hamide gerçekten çok doğru yazmışsın.Sevigili tully çocuk olunca ne olacak derken işte olayın ben o kısmında olanlardanım.Oğlum olmadan önce her haftasonu yemek hazırlamıyordu.Bazen işten eşim erken çıktığı için bişeyler hazırlıyordu bazen keyfim yerindeyse bir önceki akşam yapıyordum bazen evime 15 dakika mesafede olan anneme gidip yiyroduk Ama oğlumu babası kreşten alıp eve gelince ikiside çok acıkmış oluyorlar ve benim eve gidişim yedibuçuk bile olabiliyor.Eğer yemek hazır değilse daha yeni pişireceksem oğlum ya aç olarak uyuyakalıyor yada anne ne zaman pişecek ne zaman soğuyacak diye sürekli sorular sorabiliyor.Annem yakın otursada işten oraya gidip yemek yiyip kalkıp tekrar eve gitmek uykusu gelen yada uyuyakalmış çocukla dahada zor olabiliyor.Haftanın 3-4 akşamı ancak 11de işim bitiyor ve uyuyorum.O yüzden en iyi fikir haftasonu yemek stoğu yapmak gerekiyor Velhasıl hamide ya çooook yakın oturan bir anne ya yemek yapan bir eş,yada yardımcı bir kadın gerek.Hele çocuk olunca bunlardan kesin birisi gerek:)Ama pratik önerileri olanlar varsa bende seve seve uygulamk isterim:)


    Bende bloğuma beklerim:)
    http://hayatpaylastikca.blogspot.com/

    YanıtlaSil
  11. kelin ilacı olsa demek istiyorum :(

    ya haftasonu zar zor nohut pişirdim, sen onu dolaba kaldırmayı unut, 1 gecede bozuluversin :( yemeksiz kaldık iyi mi?

    valla ben mesela annemden şöyle faydalanıyorum. haşlanmış, dondurulmuş nohut; ayıklanmış, domatesle şöyle bir pişirilip dondurulmuş fasulye, dondurulmuş bezelye, barbunya.. işte hepsi donmuş, annem sağolsun.

    bir de superfresh fasulye, barbunya, ıspanak hep dolabımda, hatta superfresh dondurulmuş soğanım bile var. çok alığım bazen soğan bitiyor, almaya üşenince yemeksiz kalmayalım diye yedekte tutuyorum.

    ha bir de superfresh burger köfte. ikişer tanesi, yanında salata/makarna ile öğün

    bu akşam da yemek yok :(

    YanıtlaSil
  12. Hamide'cim simdi benim soylediklerim Turkiye sartlarina uymaz belki ama yine de ise yarayabilir.
    Oncelikle biz oyle boluk porcuk mutfak alisverisi yapmiyoruz. Haftada bir kez buyuk alisverisimizi yapar, atariz bisikletlerimizin sepetine:) Gitmeden once mutlaka o hafta ici neler yiyecegimizi dusunurum. Ki biz ogle yemegimizi de evden getiriyoruz, dolayisiyla onu da dusunurum. Genel olarak, her hafta:

    - Beyaz et (hindi, tavuk), balik, kirmizi et aliriz. Etleri genelde ince dilimler halinde izgaralik aliyoruz. O gun onu yiyeceksek, sabah evden cikmadan buzluktan cikariveriyoruz. Aksam gelince HAYAT (et islerinden sorumlu bakanimiz;)) onlari hemen kizartiverir. Kuru kuru da yemeyiz, pismeye yakin uzerine ince kasar dilimleri koyariz, himm pek leziz olur;)
    Kirmizi eti kiyma olarak almissak, genelde kofte yapar, buzluktan cikarip cikarip yeriz.

    - Bol bol salata aliriz, ki burada hazir paketlerde, yikanmis, bol malzemeli. Bu konuda sansliyiz. Hic bir sey olmasa kocaman bir salata yiyecegimizi biliriz cunku;) Her ogun, her seyin yanina salata yeriz.

    - O haftanin sebzesini de aliriz. Sicak yemeklik, zeytinyaglilik, kizartmalik ve saglikli beslenmelik (antioksidan sebze:P). Sebze yemeklerini eve gidince yapmak zor olabiliyor tabi. Sicak yemek olanlar kolay. Duduklu olsun olmasin hizlica pisiyorlar. Yaninda biraz pilav ve salatayla hoop aksam yemegi hazir.
    Zeytinyaglilari ise geceleri yapiyorum ben ya da haftasonlari. Onlari da bir kac gun baska yemeklerin yaninda yiyoruz zaten.
    Haslamalik ve kizartmalik olanlar gunubirlik en hizli sekilde olacak sekilde yapiliyor.

    - Ayrica makarna gunasiri ogle ya da aksam ogununde tukettigimiz ana besinimiz, Italya'da olunca;) Onlarin soslarini da hazir aliyoruz cogu zaman. Ana yemek olarak salata esliginde yeriz. Ama beyaz etlerin yanina, kucuk porsiyon halinde de yiyebiliriz.

    - Hazir yemek konusunda da sansliyiz belki. Dondurulmus urunlerinde katki maddesi olmuyor ya da az oluyor burada. O yuzden dondurulmus balik urunleri alabiliyoruz. Kolay yemek yapmak icin birebir. Taze balik da aliyoruz. Zaten o da temizlenmis oluyor, soyle bir yikayip, firina atiyoruz. Biz dinlenene kadar o pisiyor. Bolca salata ile yeniyor.

    Yani gordugun gibi hem pratik, hem saglikli besleniyoruz. Ama bir kere daha soyluyorum ki, siz Istanbul'da ya da Turkiye'de yasayanlarla karsilastiramam kendimizi. Biz de evlendikten sonra bir sure Turkiye'de kaldik ve sizinle ayni durumlari yasadik.
    Burada hayat daha kolay, daha stressiz. Isten cikinca, bisikletle 15dk evimizdeyiz. 'Amaan kim yemek yapacak simdi' demiyoruz, ne kadar yorgun olursak olalim, en fazla bir saatte soframiza oturmus oluyoruz.

    Umarim az bucuk yardimci olabilmisimdir:)
    Saglikli, iyi beslenin olur mu;)

    YanıtlaSil
  13. canım sen gercekten sanssızmıssın ya :(
    ben anneme 5 dakika uzaklıkta oturuyorum haftanın bir günü mutlaka annemde yiyoruz. Evde olduğumuz zamanlarda da genelde dondurucu kurtarıcım oluyor. Köftemden, içli köfteme,sebzemden haslanmış nohutuma barbunyama kadar annem hazırlayıp veriyor sagolsun.
    Tabi bunları pişirme asaması varki elimde hazır malzeme olsa bile yerimden kıpırdıycak halim olmuyor :( Böyle zamanlarda benim kurtarıcım tavuk cig köfte. Eşim tavuga bayılır nasıl yaparsam yapıyım yer. Bu arada ben bogazıma cok düşkünüm o yüzden yorgun olsam da bazı aksamlar canım eger bir şey istiyorsa mutlaka üşenmem yaparım :)
    Bu arada bizde haftanın mutlaka bir iki günü dışarıdan yiyoruz. Eve yardımcı almaktan daha karlı ;)

    YanıtlaSil
  14. bende aynı durumdayım. Bende bloğuma beklerim.

    Görüşmek üzere
    www.bakbuharika.blogspot.com

    YanıtlaSil
  15. Millet tek tek yanıtlamıyorum, hepinize teşekkürler, bunları derleyip bir post haline getireceğim ki topluma yararım olsun değil mi :)

    YanıtlaSil
  16. Klavye başına oturup lak lak yapacağına oturup iki tas yemek pişirsen fena mı olurdu? diyor mu sevgili kocan ? :))) Yeterli mi yorum :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bu yorumuna cevaben yorum yapamıyorum!!!! salon kadını çizgimden kaydırtamayacaksın beniii :)

      Sil
  17. Duygularıma tercüman olmuşsun valla arkadaşım, daha 46 günlük evli olmama rağmen aynen bu durumdayım.Acayip geriliyorum yemek yaparken kısa zamanda yetiştiricem diye bir de o kadar uğraşıyorum bazen sonu vahim oluyor.Çok kötü yani, annem iş pratiğe dönünce herşey kolaylaşır elinin alışması lazım diyor ama bilemiyorum ne olacak. Evlenmeden önce hiç mutfağa girmemiş kişilere mutlaka anneniz yaparken izleyin diyorum sonunda sıkıntıyı yine siz çekiyorsunuz. Velhasıl kelam işimiz zor, zaten ne kolay ki. Neyse ki sevdiğimiz kişilerle evli olmamız tek tutunacak noktamız:)

    YanıtlaSil
  18. İşte evlenmemem için bir sebep daha:P

    Canım yemek sorunu gerçekten zor,ama eşler de yardımcı olursa birlikte bu işin altından kalkınılabilir;)

    YanıtlaSil
  19. bütün sözler yapılan yorumlar da zaten arkadaşlarım anlatmışlar herşeyi:)) bana da beklerim sevgilerle

    YanıtlaSil
  20. valla biz birlikte yemek yapıyoruz, o zaman oluyor. yaklaşık 10 yıldır birlikteyiz. şöyle açıklayayım, eve erken gelen yemek için çalışmaya başlıyor. geç gelecek olan eksik ne varsa alıyor, alışveriş yapıyor. genelde tavuk ve kahvaltı çok kurtarıcı oluyor ama biz bezelye, fasulye gibi yemekleri de yapıyoruz. Bir de evde meze olması da çok işe yarıyor. Tüm bunlar özellkle birlikte yapmak, eşin aynı nitelikte sorumluluk alması kolaylaştırıcı ama çözüm mü emin değilim...

    YanıtlaSil
  21. yeni okudum yazını ve gülmekten gözümden yaş geldi :)) ağlanacak halimize gülüyorum :) ağzından bal damlamış :) benim klasik bir haftamı yazıyorum, kendinden çok şey bulacaksın: Pazar günü alışveriş öncesi kızımız kara kara bu hafta ne pişirsem diye düşünmeye başlar, cumartesi gezmiş tozmuş ve pazar günü de evde yayılıp dinlenmek isteyen zavallı Hande yemek yapma zorunluluğu ile karşı karşıya kalmıştır bile :) 2 çeşit yapsam bari diye debelenir. Sonra 1 çeşit yemek (2 gün idare edecek kadar) ve pilav yapmaya karar verir. Pzt ve salı bi şekilde idare ettik diyelim. Çarşamba günü kayınvalideme yemeğe davetliyiz, yaşasın :) Aaaaa perşembe günü temizliğe kadın gelecek evde bi gram yemek yok, gece gece hazır yemeklerden bişeyler uydurur :))(tavuk ıvır zıvır) Kadın onlardan yedi diyelim eee biz ne yicez akşam ? Dışardan söyleyelim en iyisi. Sonra cuma gelir, ay yazarken bile daraldım bak bugün cuma evde yemek yok, töbe töbe :) Neyse bişeyler buluruz artık. Cumartesi de bi zahmet dışarda yeriz :)) Ne güzel konu açmışsın, öptüm seni :)

    YanıtlaSil
  22. Hâla nişanlı olduğum için bu yzyıyı okuyunca kendimi çokşanslı hissettim be yazar :)) Ama böyle günler benide bekler, birde çocuk eklenirse bu hengameye seyret seyredebilirsen.. Annem akşam yemeğimizi yedikten sonra başlıyor yarına ne pişirsem diye, gercekten düşünmesi bile yoruyor insanı adı belli olduktan sonra gerisi kolay oluyor.. Ama ya biz çalışanlar ki ben c.tesi leri bile çalışıyorum evlenince nidicem bilmiyorum böhöhöhö :/

    YanıtlaSil
  23. Canım evli olmasam da evde yemekleri ben yaptığım için aynı durumdan muzdaribim sene de bir kaç aycıkta olsa. Allahtan yaz, bu havalarda haftada 1 gün karpuz peynir, 1 gün menemen. Allah kolaylık versin canım, kadın olmak çok zor :(

    YanıtlaSil

"In three words I can sum up everything I've learned about life: It goes on"
Robert Frost